Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach

W dniu 2 marca 2016 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy i miasta Węgliniec. Regulamin, który został wprowadzony uchwałą z 31 lipca 2015 r. zobowiązywał mieszkańców m.in. do sprzątania z błota i śniegu części nieruchomości pełniących funkcje komunikacyjne tj.

W dniu 22 marca 2016 r. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie podjęło uchwałę w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. RIO stwierdziło nieważność uchwały Rady Gminy  w tej sprawie. Rada Gminy nie uregulowała w uchwale możliwości składania deklaracji drogą elektroniczną ani nie określiła wymogów wynikających z art. 6n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach tj. np. format elektroniczny deklaracji, układ informacji czy sposób przesyłania deklaracji.

W dniu 16 marca 2016 r. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Lublinie podjęło uchwałę w sprawie zwolnienia w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Rada Gminy może zwolnić właściciela nieruchomości z części lub całości opłaty za odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych, jednak zwolnienie nie może zostać uzależnione od złożenia wniosku przez właściciela nieruchomości. Rada Gminy podjęła uchwałę, w której zapisano, że zwolnienie następuje na wniosek uprawnionego.

W dniu 11 lutego 2016 r. zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygnaturze akt II FSK 3033/15 w przedmiocie zasad przejęcia przez miasto obowiązków w zakresie odbierania odpadów komunalnych oraz wprowadzenia powierzchni zryczałtowanej opłaty. Uchwała Rady Miasta dotycząca zasad  przejęcia przez miasto obowiązków w zakresie odbierania odpadów komunalnych oraz wprowadzenia powierzchni zryczałtowanej opłaty została unieważniona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.

Dnia 2 grudnia 2015 r. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Zielonej Górze podjęło uchwałę w sprawie zmian w budżecie Związku Celowego Gmin, w przedmiocie przeznaczenia wpływów z opłaty śmieciowej. Kolegium RIO ustaliło, że istnieje duża różnica pomiędzy dochodami a wydatkami z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a środki te zostały przeznaczone na cele statutowe. Nieprzeznaczenie całości dochodów na cele wskazane w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach stanowi naruszenie przepisów tej ustawy.

W dniu 16 lutego 2016 r. zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Gmina miejska podjęła uchwałę dotyczącą wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości. Podjęta uchwała zwierała postanowienia wykraczające poza treść przepisów, co zaskarżył Prokurator Okręgowy w Zielonej Górze.

W dniu 1 grudnia 2015 r. zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności. Sąd oddalił skargę kasacyjną Stowarzyszenia na uchwałę Rady Miasta, ponieważ zaskarżona wcześniej uchwała w sprawie opłat za odbiór odpadów komunalnych w żaden sposób nie naruszała interesu prawnego ani uprawnienia Stowarzyszenia. Warunkiem złożenia skargi jest naruszenie prawa przysługującego skarżącemu.

W dniu 26 listopada 2015 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w przedmiocie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty. Rada gminy w nieodpowiedni sposób skalkulowała stawki opłat za śmieci, w związku z czym naruszyła przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Mieszkaniec Gminy złożył skargę do WSA na uchwałę rady gminy, który stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały.

Dnia 19 stycznia 2016 r. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Lublinie podjęło uchwałę w sprawie stwierdzenia nieważności części uchwały Rady Gminy Rudnik. Niezgodne z prawem jest wprowadzenie przez radę gminy obowiązku ponownego składania deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, gdy uchwalona jest nowa stawka. Wprowadzenie takiego obowiązku przez Radę Gminy Rudnik spowodowało stwierdzenie nieważności tego zapisu, ponieważ był on niezgodny z art. 6m ust. 2a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

W dniu 6 października 2015 r. zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik. NSA uchylił zaskarżony wyrok w całości i oddalił skargę.